Wyjeżdżając do Holandii każdy powinien dostosować się do prawa obowiązującego tam.

Najważniejsze zasady pobytu:
  • posiadać ważny dokument tożsamości – także w pracy,
  • zgodnie z prawem przebywając i pracując w Holandii należy posiadać ubezpieczenie zdrowotne,
  • wbrew opinii posiadanie, kupowanie i sprzedawanie narkotyków na terenie Holandii jest nielegalne,
  • publiczne przebywanie pod wpływem alkoholu jest nielegalne i karane.

Meldunek.

Przepisy mówią o tym, że legalnie możemy przebywać na terenie Holandii maksymalnie trzy miesiące bez meldunku. Są osoby, które pracują (a tym samym mieszkają na terenie Holandii) ponad rok, czy dwa lata i w ogóle nie mają meldunku. Dzieje się tak dlatego, ponieważ Polacy często są tutaj jako pracownicy tymczasowi, delegowani do pracy z polskich agencji pracy. Taka agencja nie ma obowiązku meldowania swoich pracowników. Najczęściej osoby te mają kontrakty w fazie 1, w której stosunek pracy można zakończyć niemalże z dnia na dzien. Do meldunku niezbędny jest nasz dokument tożsamości, numer BSN (dawny sofinummer), umowa najmu, zgoda właściciela mieszkania na zameldowanie się, oraz skrócony akt urodzenia (i małżeństwa) na druku międzynarodowym. Z tymi dokumentami udajemy się do gemeente (urząd gminy) po dokumenty do wypełnienia. Dokumenty te są po holendersku, ale posiadają tez polskie tłumaczenie. Dane, jakie musimy tam wpisać to nasze imiona i nazwisko (w przypadku kobiet również nazwisko panieńskie), data i miejsce urodzenia, narodowość, ostatnie miejsce naszego zameldowania (w Polsce oczywiście) oraz dane naszych rodziców - imiona i nazwiska, daty i miejsca urodzenia (i śmierci w przypadku nieżyjących rodziców).
Z wypełnionymi dokumentami udajemy się z powrotem do gemeente w celu zameldowania.
Od momentu złożenia dokumentów w gemeente jesteśmy już zameldowani pod danym adresem, jednak na sam akt zameldowania musimy czekać od trzech do czterech tygodni. Tyle trwa wpisanie nas do rejestru ludności zamieszkującej Holandię. W przypadku późniejszej zmiany adresu zamieszkania cała powyższa procedura jest dużo bardziej uproszczona. Jeśli nasz adres będzie w obrębie tego samego gemeente wystarczy zgłosić jego zmianę np. osobiście lub poprzez wysłanie formularza (do pobrania ze strony internetowej gemeente) z nowym adresem. Jeśli jednak przeprowadzamy się do innej gminy to musimy zanieść wszystkie niezbędne dokumenty (jak przy pierwszym meldunku) do nowego gemeente. Wymeldowaniem nas ze starego adresu zajmuje się nowe gemeente.

Służba zdrowia w Holandii

Holandia należy do czołówki krajów z najlepiej zorganizowana i efektywna służba zdrowia. Począwszy od pielęgniarek i lekarzy, po szpitale i domowa opiekę - pacjent może liczyć na pomoc bez względu na jego status materialny czy sytuacje rodzinna. Dlatego tez pierwszą rzeczą jaka po przyjeździe do Holandii warto zorganizować jest ubezpieczenie zdrowotne. Największą różnicą między polską i holenderską służbą zdrowia jest fakt, ze w Holandii jest ona całkowicie prywatna. Szpitale, praktyki lekarskie, czy tez dentyści działają jako odrębne firmy (spółki, stowarzyszenia). Pieniądze potrzebne na działalność takiej instytucji uzyskują od firm zajmujących się ubezpieczeniami zdrowotnymi. Szpitale podpisują umowę z danym ubezpieczycielem i kiedy pacjent przychodzi na wizytę, czy zabieg, szpital wysyła rachunek do firmy ubezpieczającej. Inaczej mówiąc - pieniądze podążają za pacjentem, który sam decyduje u jakiego lekarza, czy w jakim szpitalu się leczy.

Szpitale i lekarze rodzinni
Holenderskie szpitale są również całkowicie prywatne. Jedynym wyjątkiem są szpitale uniwersyteckie (jest ich 6), które częściowo finansowane są z budżetu państwa. Większość szpitali to placówki wielospecjalizacyjne, gdzie udzielona zostanie pomoc w prawie każdej sprawie. W Polsce lekarze specjaliści przyjmują w poradniach wielospecjalistycznych. W Holandii szpitale pełnią role takich przychodni i z każdą sprawa wymagającą konsultacji specjalistycznej należy udać się do szpitala. Nie jest to jednak takie proste... Aby zarejestrować się do specjalisty trzeba najpierw umówić się na wizytę u lekarza rodzinnego, który najpierw sam będzie próbował rozwiązać problem i dopiero, gdy nie będzie wiedział jak pacjentowi pomoc, wystawi skierowanie do specjalisty. W Polsce bez skierowania można pójść do dermatologa, czy ginekologa. W Holandii z takimi problemami udaje się do lekarza rodzinnego. W jego obowiązkach jest wystawienie recepty na tabletki antykoncepcyjne, inhalator, leki dla cukrzykowi czy na nadciśnienie. Lekarza rodzinnego nie da się niestety "ominąć", dlatego warto mieć jednego, stałego lekarza, który zna cala historie pacjenta. W razie zmiany lekarza rodzinnego, należy podać u nowego lekarza dane poprzedniej praktyki, gdzie było się zapisanym po to, by nowy lekarz mógł otrzymać historie chorób pacjenta. Lekarz rodzinny otrzymuje tez internetowo wyniki wszystkich badan wykonywanych w szpitalach, czy tez informacje o zabiegach i operacjach.

Apteka

W Holandii warto mieć jedną, wybraną przez siebie aptekę, do której lekarz bezpośrednio wysyła receptę. Pacjent nie musi o nic się martwić, jedynie odebrać lek w aptece. Lekarz wysyłając receptę podaje również jakie jest zastosowanie danego leku i jak należy go przyjmować, a pracownik apteki przy wydawaniu leku drukuje naklejkę z danymi pacjenta i dawkowaniem danego lekarstwa.

Ubezpieczenia

Każdy mieszkaniec Holandii ma obowiązek być ubezpieczonym. Bez względu na to w jakim jest się wieku i z jakiego kraju się pochodzi. Dzieci do 18 roku życia ubezpieczone są najczęściej wraz z rodzicami, co jest bezpłatne, natomiast po uzyskaniu pełnoletności musza ubezpieczać się indywidualnie. Wybór firm ubezpieczeniowych jest ogromny. Warto wiec przed dokonaniem wyboru ubezpieczenia zorientować się jakie są różnice miedzy ubezpieczeniami u poszczególnych ubezpieczycieli i co otrzymujemy w ramach ubezpieczenia, a co będzie nas kosztowało dodatkowo (dentysta, psycholog, niektóre zabiegi, protezy, itp.). Podpisując umowę należy tez wybrać ubezpieczenie podstawowe lub rozszerzone (aanvullend). Różnica w cenie jest spora, co przekłada się na oferowane w ramach ubezpieczenia zabiegi czy leki. Osoby, które mało chorują mogą ubezpieczyć się podstawowo. Należy się wtedy jednak liczyć z faktem iż część zabiegów szpitalnych będzie wymagała dodatkowej opłaty, nie rzadko kilkuset euro. Ubezpieczenie rozszerzone kosztuje więcej w skali roku, jednak gdy pacjent trafi do szpitala i musi tam zostać kilka dni, może go to uchronić przed kilkutysięcznym rachunkiem za pobyt w szpitalu.

Ubezpieczenie - Holland Zorg

Jest to podstawowe ubezpieczenie, które na prośbę Tradiro rozszerzone zostało o opiekę dentystyczną. Obejmuje ona pomoc jedynie w nagłych wypadkach (bolące zęby, konieczność wyrwania lub czasowego zaleczenia) do kwoty 200 euro rocznie. Podstawowe ubezpieczenie w przypadku Holland Zorg obejmuje wizyty u lekarza rodzinnego, częściowo pokrywa koszty leków na receptę, pomoc pogotowia ratunkowego, czy tez konieczny pobyt w szpitalu (nie wszystkie koszty zabiegów są pokrywane). Holland Zorg pokryje również koszty transportu uzasadnionego względami medycznymi do Polski.

Zorgtoeslag

Jeśli jesteś zameldowany na terenie Holandii i spełniasz kilka prostych warunków, możesz ubiegać się o tzw. zorgtoeslag. Jest to pomoc finansowa, dzięki której nawet osoby mało zarabiające mogą wykupić podstawowe ubezpieczenie zdrowotne. Wystarczy być osoba pełnoletnią, mieć ubezpieczenie na terenie Holandii oraz nie posiadać zbyt wysokich dochodów. Korzystając z pomocy księgowej lub przez Internet można wypełnić formularz zgłoszeniowy, w którym podaje się informacje na temat dochodów, sytuacji rodzinnej itp. Po kilku tygodniach otrzymuje się odpowiedz oraz kwotę, która belasting przelewać będzie miesięcznie na wskazane konto. Bardzo ważne jest, by ubezpieczenie trwało pełne miesiące. Belasting najpierw przesyła pieniądze, a pod koniec roku sprawdza, czy dana osoba faktycznie była ubezpieczona. Jeśli okaże się, ze przez jakiś okres w ciągu roku nie było się ubezpieczonym, trzeba zwrócić do belastingu cześć zorgtoeslagu. Jeśli w danym miesiącu było się ubezpieczonym przez 3 tygodnie, a nie przez cały miesiąc kalendarzowy belasting zażąda zwrotu toeslagu za cały miesiąc.
Polacy mieszkający w Holandii mogą liczyć na szeroką pomoc socjalną ze strony państwa. Nasi rodacy korzystają najczęściej ze świadczeń dla bezrobotnych i osób o niskich dochodach oraz zasiłku rodzinnego na dzieci. Polacy zatrudnieni w Holandii nabywają prawa do tych samych świadczeń, z których na co dzień korzystają Holendrzy. Osoby o niskich dochodach lub będący w trudnej sytuacji finansowej mogą się starać o przyznanie zasiłku socjalnego. Oprócz tego w przypadku utraty pracy przysługuje Polakom holenderska kuroniówka. Prawo do świadczeń mają też kobiety w ciąży i rodzice, którym oprócz zasiłku rodzinnego należy się również osobny dodatek na dziecko. Podstawowym warunkiem umożliwiającym skorzystanie z pomocy socjalnej państwa jest zameldowanie na terenie Holandii oraz posiadanie numeru BSN.

Zasiłek dla bezrobotnych – Werkloosheidswet (WW)

Aby uzyskać prawo do holenderskiego zasiłku dla bezrobotnych Werkloosheidswet (WW) trzeba przepracować w Holandii co najmniej 26 tygodni w ciągu ostatnich 9 miesięcy. Minimalny okres wypłaty świadczenia trwa 3 miesiące. Przy dłuższym stażu pracy może on wynieść maksymalnie 38 miesięcy. Bezrobotni w Holandii otrzymują do 75 % ze średnich dochodów, jakie uzyskali w ostatnich trzech miesiącach pracy (pierwszy miesiąc), a następnie 70 %.Warunkiem uzyskania zasiłku jest zameldowanie na terenie Holandii i gotowość do podjęcia pracy. Wiąże się to ze zobowiązaniem się do poszukiwania zatrudnienia przez cały okres pobierania świadczenia. Obowiązkiem bezrobotnego jest też korzystanie z każdej pomocy udzielanej przez władze, np. szkolenia z zakresu ubiegania się o pracę. Konieczne jest też informowanie o sytuacjach mających wpływ na zmianę dochodów. Wniosek o zasiłek możemy złożyć za pośrednictwem

UWV (Uitvoeringsinstituut Werknemers Verzekeringen)

Wracając po zasiłku do pracy można albo całkowicie zakończyć zasiłek dla bezrobotnych, albo zgłosić swój powrót do pracy i uzupełniać godziny przepracowane godzinami z UWV.

Zasiłek socjalny – Wet werk en bijstand (WWB)

Osoby nieposiadające prawa do holenderskiego świadczenia dla bezrobotnych, a będące jednocześnie w trudnej sytuacji finansowej mogą wystąpić o przyznanie zasiłku socjalnego. O świadczenie to należy się ubiegać w UWV, który przesyła aplikację do władz samorządowych. Decyzje o przyznaniu świadczenia podejmuje gmina. Ma na to osiem tygodni. Osoba ubiegająca się o zasiłek socjalny w UWV ma prawo do zaliczki w wysokości 90 proc. stawki świadczenia. Jest ona wypłacana w ciągu czterech tygodni. Wysokość zasiłku różni się w zależności od gminy. Ustalana jest dwa razy w roku (w styczniu i lipcu) na podstawie odbywającej się co sześć miesięcy weryfikacji dochodów wnioskodawcy. O ostatecznej kwocie decydują władze samorządowe, które mogą zwiększyć świadczenie lub przekazać jej część w formie opłaty za czynsz. Osoba samotna oraz rodzic samotnie wychowujący dziecko może otrzymać dodatkowe wsparcie w postaci 20 proc. minimalnej płacy netto. Zasiłek ten nie należy się osobom, które posiadają własne mieszkanie w Holandii.

Zasiłek rodzinny – Kinderbijslag

Zasiłek rodzinny kinderbijslag wypłacany jest na każde dziecko do momentu ukończenia przez nie osiemnastego roku życia. Przysługuje on rodzicom pracującym legalnie w Holandii, bez względu na wysokość osiąganych dochodów. Warunkiem uzyskania zasiłku jest zameldowanie rodziców (rodzica) na terenie Holandii. Potwierdza to wpis do systemu administracji urzędu miasta – Stadhuis; lub gminy – GemeentelijkeBasisAdministratie). Prawo do zasiłku zachowuje się także wtedy, gdy dziecko przebywa w Polsce. Zasady dotyczące wypłacania kinderbijslag zmieniają się po ukończeniu przez dziecko 16 lat. Prawo do zasiłku zostaje utrzymane w trzech przypadkach. Gdy dziecko uczęszcza do szkoły dziennej, jest niezdolne do wykonywania pracy lub jest osobą bezrobotną. Zasiłek przestanie być wypłacany wtedy, gdy dziecko po ukończeniu 16-tu lat przerwie naukę lub zmieni jej tryb na wieczorowy. Podobnie jest w przypadku podjęcia edukacji na poziomie HBO lub na uniwersytecie. O przyznanie zasiłku rodzinnego możesz się ubiegać po trzech miesiącach pracy w Holandii. Warunki otrzymania Kinderbijslag dla dzieci w Polsce. Dla dzieci, które przebywają poza Holandią, są inne warunki przyznawania Kinderbijslag. Podstawową kwestią jest udokumentowanie przez osobę występującą o kinderbijslag, że utrzymuje ona dzieci przebywające w Polsce. Obowiązkiem osoby występującej o kinderbijslag jest przekazywanie minimum 408 € kwartalnie na jedno dziecko do Polski. SVB akceptuje dwie formy przekazywania kwot pieniężnych: przelew zagraniczny z konta holenderskiego na konto imienne opiekuna dziecka w Polsce (przelew taki musi być zrobiony z konta osoby starającej się o kinderbijslag), oraz przekaz pieniężny dokonany imiennie na opiekuna dziecka w Polsce – np. Western Union, Money Gram (przekaz pieniędzy musi być dokonany przez osobę starającą się o kinderbijslag). Dodatkowo warto zbierać rachunki zarówno z Holandii, jaki z Polski potwierdzające utrzymanie dziecka (np. za szkołę, książki, komitet rodzicielski, odzież itp.).

Dodatek na dziecko – Kindgebondenbudget

Polak pobierający zasiłek rodzinny w Holandii ma też prawo do osobnego dodatku na dziecko kindgebondenbudget. Świadczenie to wypłacane jest na każdą latorośl. Wysokość dodatku zależna jest od liczby dzieci i osiąganych zarobków. Kindgebondenbudget wypłacany jest co miesiąc w formie zaliczki. Pod koniec roku – w zależności od wysokości uzyskanych dochodów – holenderski urząd podatkowy wypłaci ci dodatkowe pieniądze lub nakaże zwrot nadpłaty. Uwaga! Świadczenie możesz też otrzymać jednorazowo, ale dopiero po zakończeniu roku rozliczeniowego. Dodatek kindgebondenbudget otrzymasz na podstawie prawa do zasiłku rodzinnego pod warunkiem, że zmieścisz się w określonym limicie dochodów. SVB automatycznie przekazuje informacje do belastingdienst i dodatek ten zostanie przyznany również automatycznie. W innym wypadku należy oddzielnie wystąpić o wypłatę „kindgebondenbudget” do belastingdienst. W przypadku dzieci przebywających na terenie Polski dodatek wypłacany jest przez SVB razem z kinderbijslag.

Zasiłek macierzyński

Na pieniądze od państwa może też liczyć przyszła matka. W trakcie urlopu macierzyńskiego należy się jej dodatek w wysokości uzyskiwanego dotąd wynagrodzenia. Jest on jednak ograniczony limitem określonym na podstawie dziennej stawki, która wynosi 174,64 euro. W sytuacji, gdy matka zarabiała powyżej tej kwoty, jej dochody w czasie trwania urlopu ulegają zmniejszeniu. Podanie o zasiłek macierzyński należy złożyć w UWV. Powinien on zawierać informację dotyczącą ciąży oraz zaświadczenie potwierdzające ten fakt. Odpowiednie dokumenty wysyłane są przez pracodawcę do UWV. Zasiłek macierzyński wypłacany jest przez okres czterech miesięcy (sześć tygodni przed porodem oraz dziesięć następnych tygodni). Jeśli w czasie trwania urlopu macierzyńskiego wygaśnie matce umowa z pracodawcą, UWV zacznie jej wypłacać zasiłek dla bezrobotnych. Świadczenie chorobowe Prawo do zasiłku chorobowego w Holandii przysługuje zarówno osobom zatrudnionym na stałe, jak i pracownikom tymczasowym. Wysokość świadczenia wynosi co najmniej 70 proc. uzyskiwanej pensji. Zasiłek ten można pobierać maksymalnie przez 104 tygodnie. Chory pracownik powinien sprawdzić czy pracodawca zawiadomił o jego chorobie w UWV. Jeśli okaże się, że nie dopełnił tego obowiązku, to musi to zrobić osobiście. W przeciwnym razie nie uzyska należnego zasiłku chorobowego.

Transport:

Dojazd do Holandii we własnym zakresie.